Unheimisch gevoel op een verlaten perron

Een prullenbak in een schemerige lichtbundel, voorbijrazende goederentreinen en een enkele andere reiziger in de verte. ’s Avonds kun je je behoorlijk ongemakkelijk voelen op een verlaten perron. 

Avansstudenten Integrale Veiligheid onderzoeken de veiligheidsgevoelens van reizigers op stations van de Nederlandse en Belgische Spoorwegen. De groep van Casper Goossen en Thom van Gastel bekeek begin september station Breda door hun eigen veiligheidsbril. Veiligheidsgevoelens, daar draait het om in deze fase van het onderzoek van de Bredase studenten.

Dealen voor een camera
Voldoende verlichting, rondlopend NS-personeel. Check. ‘Als je het gevoel hebt dat je in de gaten wordt gehouden, ben je minder snel geneigd criminele activiteiten te ondernemen’, zegt Casper. ‘Bij elke in- en uitgang hangt een camera, ook bij de winkels en servicebalies. En zelfs in de tunnel. Bij de meeste camera’s kun je zien dat er ook daadwerkelijk een in zit, maar of die werkt? Eigenlijk gaat het daar ook niet om. Het psychologisch effect is voldoende om een veilig(er) gevoel te creëren.’

Camerabeveiliging is een effectieve veiligheidsmaatregel. Het heeft ook een preventieve werking, aldus Thom. ‘Hangjongeren zijn vaak de oorzaak van onveiligheidsgevoelens. Wanneer er camera’s hangen, zijn jongeren geneigd om te vertrekken naar een locatie waar ze zich niet bekeken voelen. Je gaat natuurlijk niet staan dealen voor een camera.’ Opvallend is dat er momenteel camera’s ontbreken op de perrons in Breda, benadrukt de student.

Verloedering
Tussen een lege zak chips en een paar ingedeukte bierblikken kun je er wel eens een injectiespuit treffen; in Breda is de verloedering van het station in mindere mate zichtbaar op het perron, maar vooral bij het busstation. ‘Veel fietsen staan buiten de rekken. Er ligt veel afval op de grond, waardoor mensen geneigd zijn hun eigen afval daarbij te gooien’, aldus Thom.

Dat geldt ook voor graffiti op het station. Een van de betonblokken om de rails van elkaar te scheiden is beklad met aanstootgevende teksten, constateren de studenten. ‘Graffiti op één van de blokken nodigt uit tot nog meer graffiti op andere blokken. Maar het kan ook leiden tot andere kleine vergrijpen zoals vernieling en vervuiling.’

Veilig op het perron
Op het perron treffen de studenten weinig brandbare materialen aan. ‘Eigenlijk ben je daar altijd veilig’, stelt Casper. ‘Je kunt via de grote ijzeren trap altijd weg. De hal en de winkels zijn een stuk brandgevaarlijker. Het is met name belangrijk dat reizigers weten wat ze moeten doen als er brand uitbreekt. Massa’s moeten in één keer goed naar buiten kunnen, zonder dat er paniek ontstaat. Op het Bredase station zijn de wegen naar buiten duidelijk zichtbaar, lichtgevende groene borden geven aan dat een bepaalde uitgang een nooduitgang is.’

Qua veiligheid scoort station Breda dus niet slecht, volgens de IV-studenten. Een kritische noot: ‘Minder valide mensen kunnen niet gemakkelijk met de trein reizen. De perrons zijn enkel bereikbaar via trappen.’ In sommige stations zijn er liften voor minder valide mensen, maar de studenten hebben die niet kunnen vinden op het station in Breda. Thom: ‘Dan hebben we het over de bereikbaarheid, maar wat gebeurt er als iemand in een rolstoel zich toch op het perron bevindt, en er breekt brand uit?’

Gepubliceerd in Punt., het onafhankelijk magazine van Avans Hogeschool.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s