Flikkerende lampen, knetterende elektriciteitskabels, haastende locals met de ingrediënten voor het avondeten onder hun arm en een weergaloos gebruis van toeterend verkeer. Ik durf de straat niet over te steken. Mijn eerste kennismaking met Thailand resulteert in een wandeling van het hostel naar de 7-Eleven op de hoek van de straat. En weer terug. Lopend is Bangkok een ramp.

Met 12 miljoen inwoners behoort de (avond)spits van Bangkok tot de heftigste van de wereld. Na mijn derde bezoek aan de Aziatische metropool weet ik dat transport middels een (motorbike-)taxi of een tuk-tuk vanwege de continue verkeerschaos een tijdrovende bedoeling is. Daarnaast kost het je mogelijk je leven, Bangkok kampt met een ongekend hoog aantal verkeersslachtoffers.

Ik ben nog steeds geen held in de miljoenenstad en een motorbike accident op het eiland Ko Samui heeft mogelijk ook bijgedragen aan dit artikel. Inmiddels weet ik de loopbruggen te vinden en dapper genoeg om het verkeer zelf tegen te houden. Ik maak vooral dankbaar gebruik van het openbaar vervoer in Bangkok. Belangrijk: koop een kaart.

In de wachtrij bij de Python
Zo verplaatst je je perfect met de Skytrain (BTS), een rechtstreekse verbinding tussen de stad en Suvarnabhumi Airport. De (bovengrondse) trein stopt op een aantal plekken in in de Thaise hoofdstad, daar kun overstappen op de (ondergrondse) metro – die staan op je kaart – of je weg vervolgen middels talloze andere mogelijkheden.
De Skytrain heeft nooit vertraging. Op de perrons houdt men zich aan een voorsorteer-structuur – het lijkt alsof je in de wachtrij staat bij de Python in de Efteling. Lijnen bepalen waar je mag staan als je instapt en welke ruimtes leeg moeten blijven voor de mensen die uitstappen. He, dit voorkomt egoïstisch gedrang van reizigers! En het is waarschijnlijk de reden dat er geen mensen achterblijven op het perron, de Skytrain wacht niet. Backpackers houden er van.

Opstaan 
Opvallend: in de Thaise Skytrain maakt men plaats voor ouderen – die dat dan ook waarderen. Als je in Nederland met je liefste glimlach opstaat, krijg je soms zelfs een verontwaardigd ongenoegen te verwerken. Nederlandse bejaarden waggelen liefst vol arrogantie naar het tussenstuk van de bus waarbij ze vergeten dat dit gedeelte in een harmonica-versie draait en vervolgens hun heupen bijna uit de kom manoeuvreren. Maar dit terzijde.
Dit doet men dus ook voor reizigers, opstaan. Als je de Thaise locals daarvoor bedankt – Kap khun kaa – zijn ze ogenschijnlijk vrolijk. Al weet je als toerist niet waar het daaropvolgende gesprek inclusief gezichtsuitdrukkingen daadwerkelijk over gaat. Thailand is het land van de 100 smiles.

Jump on and off
Je omzeilt er alle files mee en je hebt een ‘fris’ windje te pakken: de Chao Phraya River Express. Met de boot leg je in een relatief korte tijd een afstand af waar je met de taxi of tuk-tuk aanzienlijk meer tijd en geld voor kwijt zou zijn. Je kunt vanaf verschillende plekken aan en van boord. Check het op je kaart of informeer even aan wal. Gratis tip: vraag het aan drie verschillende mensen want Thai zullen niet toegeven dat ze het niet weten en je dus altijd een antwoord verschaffen. Juist of niet.

Mijn favoriet: public busses. They are for free, just jump on and off. Het is het meest gebruikte vervoersmiddel door locals in de hoofdstad. Je doet er daarom wel zo’n 5 uur over om Bangkok te doorkruisen. Ondanks het gebrek aan fatsoenlijke informatie bij haltes over lijnnummers – die staan dan weer niet altijd op de kaart – een aanrader voor toeristen. Zorg dat je tijd hebt, informeer bij locals op welke bus je moet springen en laat je meevoeren in de wonderlijke wereld van Bangkok.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s